Αντί αυτών, στον προϋπολογισμό του 2026 παρατηρήσαμε ότι: 

• Κάνουν διπλοεγγραφές.
• Κάνουν κατατμήσεις.
• Κάνουν απ’ ευθείας αναθέσεις, χωρίς έρευνα αγοράς, σε εταιρείες που συστήθηκαν «χθες».
• Χάνουν πόρους και δεν αξιοποιούν πολύτιμα χρηματοδοτικά εργαλεία.
• Λόγω έλλειψης απορροφητικότητας, βαλτώνουν τα μεγάλα έργα. 

Είναι ξεκάθαρο ότι ένας Δήμος που δεν διεκδικεί, δεν έχει στρατηγική και αναλώνεται μόνο σε προσωπικές δημόσιες σχέσεις με χρήματα των πολιτών, είναι ένας Δήμος συμβιβασμένος και υποταγμένος.

Και σα να μην έφτανε αυτό, η Δημοτική Αρχή παραμένει προκλητική και αναζητά ευθύνες για την κατάσταση της πόλης σε βάθος δεκαετίας, για να καλύψει τη δική της ανεπάρκεια, ισοπεδώνοντας οποιοδήποτε αναπτυξιακό έργο έχει γίνει, ακόμη και σε επίπεδο Νομού, την τελευταία δεκαετία.

Η ανάπτυξη δεν έρχεται με φωτογραφίες και λιβανίσματα ούτε με δημοτική υμνογραφία.

Απαιτεί όραμα, σοβαρότητα, υπευθυνότητα, συνεργασία και πολλή δουλειά.