Τώρα, μέσα σε διάστημα ολίγων ημερών, δημοσιεύτηκαν δύο εναγώνιες αναφορές: η μία από το Σύλλογο Διδασκόντων, το Σύλλογο Γονέων και το 15/μελές των μαθητών και η δεύτερη από τον αγαπητό μου συμμαθητή κι εκλεκτό Συνάδελφο Ανδρόνικο Σακελλαρόπουλο που θήτευσε και στη θέση του Γυμνασιάρχη στο εν λόγω Γυμνάσιο. Κοινή συνισταμένη των δύο αναφορών η καταγγελία της αδιαφορίας και της απάθειας των αρμοδίων και η αγωνία αν επιτέλους ευαισθητοποιηθούν κάποιοι «υπεύθυνοι» πριν το κτίριο φτάσει στα όρια της κατάρρευσης.

Το Γυμνάσιο Αρρένων Σπάρτης είναι πράγματι κομμάτι της Ιστορίας της πόλης μας και του Πολιτισμού της. Εδώ υπηρέτησαν Καθηγητές και Καθηγήτριες μεγάλου διαμετρήματος που άφησαν τη σφραγίδα τους στους μαθητές τους και την τοπική κοινωνία: Σούπος, Κωνστανταρόγιαννης, Γραφάκος, Κουτσόγιωργας, Κατσαφάνας, Κανελλάκος, Γρηγοριάδου (η θρυλική γιαγιά), Στριλάκου, Γεωργακοπούλου, Κανελλάκος, Ραχιώτης, Ρέππα, Τσιώρου, Καφές, Μαχαίρας, Λαμπρόπουλος, Χιώτης και  άλλοι «ων ουκ έστιν αριθμός»!

Θέατρο, χορωδίες, Γυμναστικές Επιδείξεις, Ιστορικές Αναπαραστάσεις, Εκθέσεις κινηματογραφικές προβολές και άλλα σε μια σχολική κοινότητα με πολύπλευρη και πλούσια δράση που ευεργετούσε τους μαθητές της αλλά και τη Σπαρτιατική Κοινωνία.

Το να είσαι μαθητής και απόφοιτος του Γυμνασίου Αρρένων ήταν τίτλος τιμής τα χρόνια εκείνα. Και τώρα οι θεσμικοί φορείς της πόλης μας   αντί να αναλάβουν επείγουσα δράση για τη σωτηρία του, παρακολουθούν απαθείς και αδιάφοροι την καθημερινή του φθορά. Έως πότε άραγε;

Απευθύνουμε έκκληση στις δημοτικές παρατάξεις να αναλάβουν πρωτοβουλία για τη συζήτηση του προβλήματος, τη σύνταξη μελέτης και την εξεύρεση χρηματικών πόρων για την αποκατάστασή του.

Το Γυμνάσιο Αρρένων Σπάρτης πρέπει να σωθεί και θα σωθεί!

Γιάννης Μητράκος