Vekrakos
Spartorama | Ο Γορτυνιακός Σύνδεσμος Σπάρτης στο «Ιερό Κάθισμα Μεταμορφώσεως του Σωτήρος, Δολών Μεσσηνιακής Μάνης»

Ο Γορτυνιακός Σύνδεσμος Σπάρτης στο «Ιερό Κάθισμα Μεταμορφώσεως του Σωτήρος, Δολών Μεσσηνιακής Μάνης»

Spartorama 18/02/2020 Εκτύπωση Εκκλησία Κοινωνία
Ο Γορτυνιακός Σύνδεσμος Σπάρτης στο «Ιερό Κάθισμα Μεταμορφώσεως του Σωτήρος, Δολών Μεσσηνιακής Μάνης»
«Τα μοναστήρια είναι μάρτυρες της αγωνίας του ανθρώπου να πλησιάσει το Θείο, μέσα από τη σιωπή, τη λιτότητα, την αρμονία»
Οδός Εμπόρων

Αν η ζωή μας είναι ένας τρικυμισμένος ωκεανός, τότε, το πλησίασμα σε μια Μονή, δεν είναι παρά η προσέγγιση του πλοίου της ζωής μας σε έναν γαλήνιο και ασφαλή όρμο, προκειμένου το «πλήρωμα» να πάρει νέες δυνάμεις κι εφόδια για να ξαναβγεί στο αρμένισμα.

Μέσα σ’ αυτά τα πλαίσια ο Γορτυνιακός Σύνδεσμος Σπάρτης, θεματοφύλακας, από παράδοση 100 χρόνων, Ελληνορθόδοξων παρακαταθηκών και αξιών, πραγματοποίησε εκδρομή πνευματικής και ψυχικής οικοδομής, για 2η φορά, στο Ιερό Κάθισμα της Μεταμορφώσεως του Σωτήρος Δολών της Μεσσηνιακής Μάνης, την Κυριακή του Ασώτου, 18 Φεβρουαρίου 2020.

Σε μια μαγευτική τοποθεσία, στους πρόποδες του δυτικού Ταϋγέτου, ανάμεσα στα καταπράσινα, λιόφυτα προβούνια και στα πανέμορφα χωριά της μεσσηνιακής Μάνης, το Ιερό Κάθισμα Μεταμορφώσεως του Σωτήρος Δολών, με τη μικρή αλλά φωτισμένη, στιβαρή και δραστήρια Αδελφότητα (τους ιερομόναχους Νεκτάριο, Σιλουανό και Αλέξιο) υπό την πνευματική καθοδήγηση του Σεβάσμιου Ηγουμένου Γέροντος Γαβριήλ Κοβιλιάτη, μας υποδέχθηκε με απέραντη πνευματική Χαρά και χριστιανική Αγάπη.

Η κατανυκτική Θεία Λειτουργία στο Καθολικό της Ιεράς Μονής ανέβασε τις ψυχές κοντά στο Θεό και η ζεστή, Αβραμιαία φιλοξενία στο Αρχονταρίκι της Μονής έδεσε ΚΑΙ τους ανθρώπινους δεσμούς με την Αδελφότητα. Το κήρυγμα του π. Νεκταρίου (με σπουδές στη Θεολογία και την Αρχαιολογία), για τα νοήματα της Ευαγγελικής Περικοπής του Ασώτου συνάρπασε και καθήλωσε τους ακροατές - επισκέπτες και ύστερα ήρθε η πηγαία συγκίνηση από ηχογραφημένα πνευματικά μηνύματα με τη φωνή και πάλι του Γέροντος Νεκταρίου επενδυμένα με τη Μουσική του Σταμάτη Σπανουδάκη. Στο τέλος η Αγάπη των Μοναχών χάρισε στους παρισταμένους ένα Ψαλτοτράγουδο για «τον Παππού και τη Γιαγιά», δικής τους στιχοπλοκής και μουσικής σύνθεσης, το οποίο έψαλλαν, δια ζώσης, σκορπίζοντας στις καρδιές όλων χαρά και πρωτόγνωρα συναισθήματα.

Η μικρή ξενάγηση, στη συνέχεια, στον χώρο της Μονής, έδωσε την ευκαιρία στους προσκυνητές, εκτός από τη νοικοκυροσύνη και την εξαίρετη «χειροποίητη» εργασία που έχει γίνει σε κάθε γωνιά του Μοναστηριού, να θαυμάσουν και τις περιβαλλοντικές ευαισθησίες των Μοναχών, οι οποίοι έχουν μετατρέψει τη Μονή σε ένα μικρό οικολογικό πάρκο, όπου, χωρίς «από καθέδρας» διδακτισμούς, αφυπνίζεται το ενδιαφέρον, οι ευαισθησίες και οι προβληματισμοί των επισκεπτών για το κοινό μας σπίτι, το Περιβάλλον, το οποίο είναι το κορυφαίο και πολυτιμότερο δώρο που έκανε η Αγάπη του  Θεού προς τον Άνθρωπο. 

«Είμαστε μια μικρή αδελφότητα, σαν ένα μικρό σώμα δίπλα από τον Γέροντα. Είμαστε μιμητές της Ορθόδοξης Παράδοσης στην πράξη. Προσπαθούμε να μυήσουμε τους νέους ανθρώπους στη βιοκαλλιέργεια. Να θυμίσουμε ότι δεν υπάρχει αυτό που συνήθως ακούμε, “οικολογία και περιβάλλον”, αλλά Δημιουργία. Αναφερόμαστε όλοι στον Δημιουργό Θεό».
(Ιερομόναχος Νεκτάριος, ΚΙΒΩΤΟΣ ΤΗΣ ΟΡΘΟΔΟΞΙΑΣ, 29/9/2016 

Φεύγοντας από το Ιερό Κάθισμα της Μεταμορφώσεως του Σωτήρος Δολών της Μεσσηνιακής Μάνης αφήσαμε εκεί ένα κομμάτι της καρδιάς μας, για να συντροφεύει τον Γέροντα Γαβριήλ και τη Μοναστική Αδελφότητα στον πολύμορφο πνευματικό (και όχι μόνο) καθημερινό  τους αγώνα.







  



 
 

Σχετικές Αναρτήσεις