Η πόλη βυθίζεται σε τέλμα έργων και χαμένων ευκαιριών, λόγω διαχειριστικής ανεπάρκειας
Η πρόσφατη συνεδρίαση του Δημοτικού Συμβουλίου
Σπάρτης (30/3/2026), απέδειξε την ορθότητα του αιτήματος της Αντιπολίτευσης και
δεν άφησε κανένα περιθώριο παρερμηνείας: η πόλη βυθίζεται σε τέλμα έργων και
χαμένων ευκαιριών, λόγω διαχειριστικής ανεπάρκειας.
- ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ ΠΑΛΑΙΟΛΟΓΟΥ (κεντρικό τμήμα):
2,5 χρόνια αβελτηρίας και στασιμότητας, με όμηρους δημότες και επιχειρηματίες
και με ορίζοντα την λήξη του χρονοδιαγράμματος το 2029(!!!). Ορατός είναι πλέον
ο κίνδυνος να πληρώσουμε όλοι μας τις κακοτεχνίες σε ένα οδόστρωμα που
ταλαιπωρεί και πρέπει επειγόντως να επισκευαστεί.
- ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ ΠΑΛΑΙΟΛΟΓΟΥ (ΒΟΡΕΙΟ ΚΑΙ ΝΟΤΙΟ
ΤΜΗΜΑ): Από την έγκριση της προμελέτης τον Σεπτέμβριο 2024(!!!) στο απόλυτο
«αλαλούμ», δίχως συντονισμό, χωρίς κατεύθυνση, χωρίς προοπτική.
- ΚΟΛΥΜΒΗΤΗΡΙΟ Σπάρτης: Αδυναμία ακόμη και
υποβολής πρότασης στο Β.Α.Α., λόγω ελλείψεων και ασαφειών της μελέτης. Όχι
απλώς καθυστέρηση, αλλά πλήρης αποτυχία.
- Open Mall: Ο εργολάβος, εντελώς
«συμπτωματικά», πρόλαβε τον Δήμο: μόλις δύο ώρες πριν τις διαδικασίες, διέλυσε
ο ίδιος την εργολαβία, αποφεύγοντας να κηρυχθεί έκπτωτος. Αποτέλεσμα; Δεν
πληρώνει τίποτα και αποχωρεί ξανά “ατσαλάκωτος”.
- ΠΑΡΚΟ ΓΟΥΔΕ: Στο ίδιο έργο θεατές.
Επαναλαμβανόμενη αδράνεια και απουσία αντανακλαστικών από τη δημοτική αρχή. Η
σύμβαση έχει ήδη διαλυθεί εδώ και ένα χρόνο και ο Δήμος δεν έχει προχωρήσει,
μετά από τόσο καιρό, σε επαναδημοπράτηση.
- Σπυροπούλειο στο Καστόρι: Διαχείριση χωρίς
πυξίδα. Αποφάσεις έωλες, χωρίς σχέδιο και προοπτική, με ορατό τον κίνδυνο να
πληρώσουν ξανά οι δημότες το μάρμαρο.
- ΞΕΝΙΑ: Οριστική απένταξη. Μια εμβληματική
επένδυση θυσιάστηκε στην αδράνεια. Άλλη μία χαμένη ευκαιρία για τη Σπάρτη.
Συμπέρασμα:
Η Σπάρτη δεν μένει απλώς πίσω, αλλά οδηγείται,
χωρίς οδηγό στο τιμόνι, στο απόλυτο κενό.
Η Δημοτική Αρχή, ενώ έχει ήδη διανύσει το
ήμισυ της θητείας της, συνεχίζει την πολιτική της απομόνωσης, πορευόμενη χωρίς
διάλογο και συνεργασία, χωρίς να καλλιεργεί σχέσεις εμπιστοσύνης και συμμετοχής
με τους εκλεγμένους αντιπροσώπους και τους πολίτες. Χωρίς σχέδιο. Χωρίς
λογοδοσία. Τελικά και χωρίς αποτέλεσμα. Με κόστος, όμως. Με τη διαφορά ότι το
κόστος αυτής της αποτυχίας το πληρώνουν καθημερινά οι πολίτες.
