Το ερώτημα δεν είναι αν θα επιστρέψουν. Το ερώτημα είναι αν, όταν θελήσουν να επιστρέψουν, θα υπάρχει ακόμη κάτι όρθιο σε αυτή την πόλη για να τους περιμένει!

Δεν θα τους ξαναδούμε στα γνώριμα στέκια. Δεν θα τους πετύχουμε τυχαία στον δρόμο, ούτε θα ακούσουμε τα γέλια τους να γεμίζουν τα βράδια της πόλης. Ο Γιάννης, η Ελένη και ο Κώστας «έφυγαν». Κι όμως, δεν πρόκειται για μια απώλεια όπως την φαντάζεται κανείς. Είναι μια απουσία διαφορετική, αλλά εξίσου βαριά. Έφυγαν για να ζήσουν.. Έφυγαν γιατί έπρεπε.. Έφυγαν γιατί δεν μπορούσαν να μείνουν… Η Σπάρτη, είναι μια πόλη που βλέπει τα παιδιά της να ανοίγουν τα φτερά τους, όχι από επιλογή, αλλά από ανάγκη. Νέοι άνθρωποι, ικανοί, με σπουδές, όνειρα και φιλοδοξίες, αναγκάζονται να εγκαταλείψουν τον τόπο τους, αναζητώντας αλλού τις ευκαιρίες που εδώ δεν βρήκαν ποτέ. Δεν φεύγουν επειδή δεν αγαπούν τον τόπο τους. Φεύγουν επειδή δεν μπορούν να χτίσουν το μέλλον τους μέσα σε αυτόν. Και αυτή η «φυγή...

Μετατρέπουν την καθημερινότητα των ανθρώπων που φιλοξενούνται στο Ίδρυμα σε μια εμπειρία ζεστασιάς, ασφάλειας και αποδοχής

Λίγο έξω από τη Σπάρτη, εκεί όπου η ιστορία και η ανθρωπιά συναντιούνται καθημερινά, το Ίδρυμα Περιθάλψεως Χρονίως Πασχόντων «Ο Άγιος Παντελεήμων» - Άσυλο Ανιάτων αποτελεί έναν σιωπηλό φάρο προσφοράς και αξιοπρέπειας. Το Ίδρυμα δημιουργήθηκε από την αγάπη του Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτη Μονεμβασίας και Σπάρτης κ.κ. Ευσταθίου και αποτελεί ένα πραγματικό πρότυπο φροντίδας και αλληλεγγύης. Τι είναι, όμως, αυτό που δίνει καθημερινά ζωή και δύναμη σε αυτόν τον χώρο; Όπως έχει αναφέρει σε πολλές ομιλίες του ο ίδιος ο Σεβασμιώτατος, είναι οι «Ηρωίδες» του Ιδρύματος. Το νοσηλευτικό προσωπικό, που με αυταπάρνηση, υπομονή και βαθιά ενσυναίσθηση στέκεται ακούραστα στο πλευρό των περιθαλπομένων. Με αυτή τη λέξη αναγνωρίζεται το σπουδαίο έργο και η ανεκτίμητη προσφορά τους. Οι γυναίκες αυτές δεν πε...

Οι συμμετέχοντες από το εργαστήρι ενηλίκων απέδειξαν το ταλέντο τους, αποδίδοντας με σεβασμό, δύναμη και θεατρική ευαισθησία κάθε ρόλο

Το Πολιτιστικό Σωματείο «Σκηνή Σπάρτης» παρουσίασε το Σάββατο 22 και την Κυριακή 23 Νοεμβρίου στο Πνευματικό Κέντρο Δήμου Σπάρτης μια εντυπωσιακή εκδοχή του θρυλικού έργου του Federico Garcia Lorca, «Ματωμένος Γάμος». Με τη μαγευτική μετάφραση του Νίκου Γκάτσου και την ποίηση του Lorca να κυριαρχεί, η παράσταση ζωντάνεψε την ισπανική ύπαιθρο και τα ανθρώπινα πάθη που οδηγούν στο δράμα. Οι συμμετέχοντες από το εργαστήρι ενηλίκων απέδειξαν το ταλέντο τους, αποδίδοντας με σεβασμό, δύναμη και θεατρική ευαισθησία κάθε ρόλο. Η συνεργασία τους στη σκηνή ήταν υποδειγματική, δημιουργώντας στιγμές αληθινής συγκίνησης και αποδεικνύοντας πως η ομαδικότητα μπορεί να αναδείξει ακόμη περισσότερο την ποιητική δύναμη του έργου. Η σκηνοθέτιδα Χρυσάνθη Κοτσάφτη, με καθαρή και ευαίσθητη σκηνοθετική ματιά,...

Είναι αυτός θεσμικός τρόπος αντιμετώπισης ενός προέδρου επιστημονικού φορέα και ενός ενεργού πολίτη;

Η συζήτηση στο πρόσφατο Δημοτικό Συμβούλιο (12/11/2025), σχετικά με την έγκριση απευθείας αγοράς του ρυμοτομούμενου ακινήτου για τη διάνοιξη της οδού Θερμοπυλών, ανέδειξε μια εικόνα που δεν τιμά ούτε τη δημοτική αρχή ούτε τον τρόπο λήψης αποφάσεων στον Δήμο Σπάρτης. Αντιφάσεις μεταξύ αντιδημάρχων και υπηρεσιών, αλληλομεταφορά ευθυνών, έλλειψη καθαρών απαντήσεων, ασάφειες και μια συνολική προχειρότητα στη διαχείριση ενός σοβαρού ζητήματος προκαλούν εύλογα ερωτήματα: Γιατί οι διαδικασίες αλλάζουν από συνεδρίαση σε συνεδρίαση; Ποιος έχει την ευθύνη; Για ποιο λόγο το θέμα επανέρχεται ξανά και ξανά, παρά τις δύο αρνητικές αποφάσεις του Δημοτικού Συμβουλίου; Με ποια αρμοδιότητα η Δημοτική Επιτροπή, παρά τις απορριπτικές αποφάσεις του Δημοτικού Συμβουλίου, ανέθεσε εκτίμηση σε εμπειρογνώμονα...

Αν μια πόλη δεν επενδύει στον πολιτισμό της, επενδύει στην παρακμή της…

Η Σπάρτη είχε την Παρασκευή στις 17/10 την εξαιρετική τιμή να φιλοξενήσει έναν σπουδαίο επιστήμονα και άνθρωπο, τον παιδοψυχίατρο και ψυχοθεραπευτή Δημήτρη Καραγιάννη , στην παρουσίαση του νέου του βιβλίου «Κρυμμένη Ψυχική Ομορφιά» , στο Πνευματικό Κέντρο «Ευάγγελος Φιλιππόπουλος». Μια εκδήλωση ουσιαστική, με πολιτιστικό και πνευματικό βάθος, που τίμησε τις αξίες του πολιτισμού με την πλήρη έννοια του όρου, μέσα από διάλογο, συγκίνηση, στοχασμό και ενίσχυση της συλλογικής μας ανάγκης για ψυχική καλλιέργεια. Διότι πολιτισμός δεν είναι μόνο η τέχνη και οι θεσμοί. Είναι και οι τρόποι με τους οποίους μια κοινωνία σκέφτεται, εκφράζεται, συζητά, δημιουργεί και εξελίσσεται πνευματικά και ηθικά. Ο λόγος του κ. Καραγιάννη, οι βιωματικές του αναφορές, καθώς και οι παρεμβάσεις των ψυχοθεραπευτρ...

Διότι ο σκυφτός Σπαρτιάτης δεν απεικονίζει απλώς έναν πολεμιστή της αρχαιότητας. Είναι ένας καθρέφτης. Μια σιωπηλή αντανάκλαση του σημερινού Σπαρτιάτη πολίτη

Στην καρδιά της πόλης μας, στην κεντρική πλατεία της σύγχρονης Σπάρτης, δεσπόζει -ή, πιο σωστά, γονατίζει- το άγαλμα ενός Σπαρτιάτη πολεμιστή. Δεν στέκει όρθιος, περήφανος και ακατάβλητος, όπως θα περίμενε κανείς. Είναι σκυφτός. Λυγισμένος. Έτοιμος να πέσει. Ένα έργο τέχνης που έχει πυροδοτήσει ποικίλες αντιδράσεις κατά καιρούς. Για κάποιους, αποτελεί μια βαθιά απόδοση της θυσίας και του ηρωισμού. Η ύστατη πράξη, η ηρωική πνοή πριν το τέλος. Για άλλους, μια προσβλητική εικόνα που δεν αρμόζει στην ιστορία και στον συμβολισμό της Σπάρτης. Όλες οι απόψεις είναι σεβαστές. Όμως, αξίζει να δούμε αυτό το άγαλμα και με μια διαφορετική ματιά. Όχι μόνο καλλιτεχνική, αλλά και συμβολική. Κοινωνική. Υπαρξιακή. Διότι ο σκυφτός Σπαρτιάτης δεν απεικονίζει απλώς έναν πολεμιστή της αρχαιότητας. Είναι ...

Να θυμάστε... Αδύναμος Δήμαρχος... Αδύναμος Δήμος

Σε επίπεδο αυτοδιοίκησης, ο Δήμαρχος είναι πιο πάνω ιεραρχικά από τον Γενικό Γραμματέα. Κι όμως, αυτό δεν φαίνεται στην πράξη… Όταν για δεύτερη φορά και κατά τη διάρκεια των συνεδριάσεων του Δημοτικού Συμβουλίου, ένας Δήμαρχος φαίνεται ανήμπορος να θέσει όρια και να βάλει στη θέση του τον Γενικό Γραμματέα -τον οποίο ο ίδιος επέλεξε-, πως μπορεί αυτός ο Δήμαρχος να οδηγήσει το Δήμο του μελλοντικά στη θέση που του αξίζει και να κάνει περήφανους τους πολίτες του; Είναι απογοητευτικό να παρακολουθούμε έναν Γενικό Γραμματέα (Ευστάθιος Ρεστέμης) που όχι μόνο αγνοεί τη θεσμική του υποχρέωση να παραμείνει ουδέτερος, αλλά εκλαμβάνει τη θέση του ως εφαλτήριο για πολιτικά παιχνίδια και προσωπικές αντιπαραθέσεις. Επίσης, η αδιαφορία του Γενικού Γραμματέα απέναντι στις συστάσεις του Δημάρχου απ...

Λόγω ότι μιλήσατε για καθεστώς «ομηρείας», θα έλεγα ότι αν κάτι κρατάει έως σήμερα «όμηρο» την πόλη μας, είναι οι λανθασμένες αποφάσεις σας κύριε Δήμαρχε

Αξιότιμε κ. Δήμαρχε, Παρακολούθησα με ενδιαφέρον και αγωνία -όπως και αρκετοί συμπολίτες μας-, την 4ωρη συνεδρίαση του δημοτικού συμβουλίου που διεξήχθη την Τετάρτη 4/12, με θέμα: «Ενημέρωση για την εξέλιξη των έργων: α. Ανάπλαση Κέντρου Σπάρτης, β. Ανάπλαση κοινοχρήστων χώρων Ανοιχτού Κέντρου Εμπορίου (Open Mall), γ. Ανάπλαση κοινοχρήστων χώρων έναντι Άλσους Γουδέ». Στο τέλος της συνεδρίασης πήρατε το λόγο και δυστυχώς σε μια πολύ σύντομη τοποθέτηση όπως μας έχετε συνηθίσει, απευθυνθήκατε στους πολίτες του δήμου μας. Ως ενεργός πολίτης του Δήμου Σπάρτης και λαμβάνοντας υπόψη τα όσα είπατε, θα ήθελα να τοποθετηθώ ως εξής. Ισχυριστήκατε ξεκινώντας το λόγο σας, ότι δεν χρησιμοποιείτε επικοινωνιακά τεχνάσματα, αλλά ακριβώς στην επόμενή σας πρόταση -εμμέσως πλην σαφώς- αφήσατε να εννοη...

Ο κος Δήμαρχος πήρε το λόγο για να λειτουργήσει πυροσβεστικά, αλλά ο τρόπος που το έκανε και η συγκεκριμένη φράση που χρησιμοποίησε με χαμόγελο, ίσως φέρνει σε δύσκολη θέση τον κο Παυλή

Μου προκάλεσε εντύπωση στην πρόσφατη συνεδρίαση του Δημοτικού Συμβουλίου την Τετάρτη 28/8/2024, η φράση του Δημάρχου προς τον κο Βαλλιώτη «Συγχωρείστε την έκφραση ενός άπειρου συναδέλφου και τελειώνει το θέμα», αναφερόμενος σε μία ατυχή έκφραση του Αντιδημάρχου Τεχνικών Υπηρεσιών κου Παναγιώτη Παυλή. Προηγουμένως, όταν δόθηκε ο λόγος από τον Πρόεδρο του Δημοτικού Συμβουλίου στον κο Παυλή, εκείνος μιλώντας για το πανηγύρι του Μυστρά, τόνισε ότι «για πρώτη φορά η κατάσταση του πανηγυριού είναι τόσο προσεγμένη». Αυτό προκάλεσε δικαιολογημένα την αντίδραση του κου Βαλλιώτη. Ο κος Παυλής επιχειρηματολόγησε για ποιο λόγο χρησιμοποίησε την έκφραση «για πρώτη φορά» και ήταν εμφανές ότι δεν υπήρχε η πρόθεση εκ μέρους του να αφήσει υπονοούμενα, ότι δεν υπήρχε η ανάλογη μέριμνα από τις προηγούμεν...

Κασσελάκης: «Ήρθα στην πόλη, που τα τελευταία 40 χρόνια δεν έχει γίνει τίποτα»

Κάποιες φορές, δεν χρειάζεται να πεις κάτι με πολλά λόγια. Δεν έχει περάσει πολύς καιρός, που ο Στέφανος Κασσελάκης περπατούσε στην κεντρική πλατεία της Σπάρτης και λακωνικά είπε: «Ήρθα στην πόλη, που τα τελευταία 40 χρόνια δεν έχει γίνει τίποτα». Η δήλωσή του ξάφνιασε. Κάποιοι γέλασαν, άλλοι ένιωσαν άβολα, άλλοι κατέβασαν το κεφάλι, άλλοι προβληματίστηκαν, άλλοι συμφώνησαν και κάποιοι λιγοστοί αντέδρασαν αρνητικά. Η δήλωση όμως προήλθε από έναν άνθρωπο, ο οποίος δεν ζει στην πόλη. Πως θα μπορούσε να ξεγλιστρήσει μία τέτοια φράση από το στόμα ενός ανθρώπου, που δεν είναι σε θέση να γνωρίζει την πραγματικότητα; «Μήπως όμως, αυτή είναι η πραγματικότητα;» Είναι γεγονός, ότι αυτή η φράση ταξιδεύει για χρόνια στην καθημερινότητα του Σπαρτιάτη. Ποιος θα μπορούσε να ισχυριστεί ότι πρώτη...

«Κάθε πρόοδος είναι μια αλλαγή. Κάθε αλλαγή, δεν σημαίνει απαραίτητα πρόοδος»

Ο βασιλιάς Λεωνίδας επιβλέπει την πόλη με το άγρυπνο βλέμμα του. Στρέφοντας τα μάτια προς τα πάνω, ο ουρανός πλαισιωμένος από άγρια σύννεφα, μας μεταφέρει σε μια ομορφιά που μας κάνει να στοχαζόμαστε. Κοιτώντας μπροστά, προβάλλουν οι «Φοίνικες» σύμβολα της Σπάρτης.  Ένα σύμβολο είναι κάτι, που είναι ικανό να δώσει μια σημασία, ένα νόημα διαφορετικό από αυτό που εμφανώς αντιπροσωπεύει.  Στην αρχαία Ελλάδα, ο Φοίνικας ήταν σύμβολο τόσο του αθλητισμού και της δόξας που αποκτούν οι νικητές στους αγώνες, όσο και της ενότητας & αδελφοσύνης λόγω του παραστήματος του. Για τη χριστιανική εκκλησία, ο Φοίνικας θεωρείται δέντρο της ζωής και τα κλαδιά του συμβολίζουν τη νίκη κατά του θανάτου. Είναι σύμβολο της νίκης, των δικαίων ανθρώπων και της δικαιοσύνης.  Ο βασιλιάς Λεωνίδας βλέπει περήφανα...

Πηγή ερεθισμάτων και σκέψεων

Μόλις τα παιδιά αρχίσουν να κατανοούν την έννοια των χρημάτων και μπορούν να μετρούν (6-7 ετών), οι γονείς ξεκινούν να δίνουν χαρτζιλίκι. Το χαρτζιλίκι είναι ένα πολύ καλό μέσο για να διδάξουν στα παιδιά τους, πώς να διαχειρίζονται χρήματα με υπευθυνότητα αλλά και να τους μεταδώσουν τις αξίες τους γύρω από τα χρήματα και την κατανάλωση γενικότερα. Το ζητούμενο είναι να μάθουν τα παιδιά να κερδίζουν, να αποταμιεύουν, να υπολογίζουν και να ξοδεύουν με σύνεση.    Επιπλέον, το να έχει το παιδί δικά του χρήματα, του προσφέρει μια αίσθηση αυτονομίας και αυτοπεποίθησης ενώ εξυπηρετεί καθημερινές πρακτικές ανάγκες. Την θέση των γονιών μας, την πήραν πλέον οι εταιρείες στην Ελλάδα, παρέχοντας μισθούς χαρτζιλίκι. Έχει δημιουργηθεί μία νέα γενιά νεόπτωχων εργαζόμενων που εργάζεται με πενι...