Κυριακή, 17 Μαίου 2026
Γράψω δυναμικά και πύρινα, προσπαθώ δίκαια, σίγουρα αδέσμευτα και δεν διστάζω και να επικροτήσω το καλό με ονοματεπώνυμο…
Γράφω αυτό το άρθρο και είναι από τις λίγες ή
σπάνιες φορές που θα αναφερθώ σε άτομα που ασχολούνται με τα κοινά της πόλης ή
του νόμου και τώρα συγκεκριμένα με την αυτοδιοίκηση. Ξεχώρισα και επέλεξα αυτούς τους δύο
αντιδημάρχους και θα αναφερθώ σε αυτούς επειδή λόγω των αρμοδιοτήτων τους και
αν θέλουν να κάνουν σωστά τη δουλειά τους πρέπει να εφαρμόσουν τη φράση που
λέει: Όπου δεν πίπτει λόγος πίπτει ράβδος. Ο ένας είναι ο Φάνης Λάζαρης και ο άλλος ο
Δημήτριος Γιαννόπουλος. Και οι δύο τους γνωστοί και πετυχημένοι στον επαγγελματικό
τους τομέα και προφανώς για να εκλεγούν πήραν την ψήφο των Σπαρτιατών άρα είναι
και αγαπητοί. Αυτό το τελευταίο το τιμούν με τη συμπεριφορά
τους όμως για το κοινό των πολλών και σπάνε αυγά και τρώμε εμείς την ομελέτα
που αυτοί φτιάχνουν. Δεν σφυρίζουν αδιάφορα και δεν υπολογίζουν το προσωπικό
κόστος που μπορεί να έχει η επιλογή τους, την οποία τους επιβάλλει το ήθος τους
και η ευσυνειδησία και ταυτόχρονο συνδυασμό με την ενσυναίσθηση να εκτελέσουν
το καθήκον τους. Ο ένας ο Φάνης ο Λάζαρης είναι αρμόδιος για τη
Δημοτική Αστυνομία ενώ ο Δημήτρης Γιαννόπουλος για την καθαριότητα. Αναγκαστικά
πρέπει να επιβάλλουν και πρόστιμα. Το κάνουν γνωρίζοντας ότι σίγουρα θα
στεναχωρήσουν ακόμα και γνωστά ή συγγενικά τους άτομα προτάσσοντας όμως το καλό
της πόλης. Ο Δήμαρχος ο Μιχάλης Βακαλόπουλος είχε πει ότι
η δημοτική αρχή δεν θα είναι για πάντα σε αυτήν τη θέση. Όπως όλες οι αρχές του
τόπου εναλλάσσονται άρα και τα άτομα το ίδιο. Άρα δεν νοείται πικρία από
κανέναν όταν γίνεται αλλαγή όπως λέμε στο ποδόσφαιρο. Δεν σημαίνει ότι δεν
αξίζει ή ότι δεν προσέφερε. Ίσως να σημαίνει και αυτά αλλά όταν μια ομάδα έχει
πάγκο γίνονται και αλλαγές τι να κάνουμε. Σημασία λοιπόν είχε πει ο δήμαρχος
έχει να γίνει κάτι καλό για την πόλη. Για αυτό άλλωστε έχει τονίσει σε όλους
στην παράταξή του να είναι προσεκτικοί στη συμπεριφορά τους είτε ενεργούν σαν
αιρετοί είτε ενεργούν για παράδειγμα στα πλαίσια του επαγγέλματός τους που
ασκούν παράλληλα. Άρα ξεχωρίζω αυτά τα δύο άτομα και τα επαινώ
γιατί κάνουν σωστά τη δουλειά τους ακόμα και με προσωπικό κόστος. Το προσωπικό
κόστος δυστυχώς είναι αναπόφευκτο όταν εφαρμόζεται ο κανονισμός και πέφτουν, ας
μου επιτραπεί η έκφραση, και πρόστιμα τα οποία όμως πρέπει να εφαρμοστούν και
είναι και αυτά αναγκαίο κακό. Επειδή λοιπόν αυτά τα δύο άτομα με τη
συμπεριφορά τους δείχνουν ότι δεν παραβλέπουν και δεν φοβούνται αν θα γίνουν
δέκτες παραπόνων γράφω αυτό το άρθρο για αυτούς τους δύο αντιδημάρχους. Όχι
γιατί δουλεύουν περισσότερο από άλλους, αλλά γιατί εκτίθενται περισσότερο όταν
επιβάλλουν πρόστιμα και γίνονται οι κακοί δήθεν. Βέβαια για να πηγαίνει μία δημοτική αρχή καλά,
πάει να πει ότι αν όχι όλοι, σίγουρα οι περισσότεροι κάνουν καλά τη δουλειά
τους. Για παράδειγμα είμαι σε θέση να γνωρίζω ότι ο αντιδήμαρχος οικονομικών
πηγαίνει πρωί-πρωί στο γραφείο του και φεύγει πολύ αργά το μεσημέρι. Τόσα
δρώμενα που βλέπει αυτή η πόλη κάποιος τα πληρώνει. Φυσικά μέσα από τα δημοτικά
τέλη και τα λοιπά πληρώνουμε εγώ και εσείς σαν δημότες που είμαστε. Όμως
κάποιος έχει και αυτό το χαρτοφυλάκιο, κάποιος αξιοποιεί τον οβολό μας. Έτσι να
λέμε και τα πράγματα με το όνομά τους. Τέλος να μην περάσει απαρατήρητο αυτοί οι δύο
αντιδήμαρχοι, ο Φάνης Λάζαρης και ο Δημήτρης Γιαννόπουλος δεν επιβάλλουν μόνο
πρόστιμα να να είμαστε καθαροί και να περπατάμε άνετα. Η συνεισφορά τους είναι πολυδιάστατη. Για
παράδειγμα ο ένας θεώρησε καλό εκτός από το να ενισχυθεί η δημοτική αστυνομία
με έξι αν δεν κάνω λάθος νέους δημοτικούς αστυνομικούς να γίνει και ένα
ξεκαθάρισμα των εγκαταλελειμμένων αμαξιών. Εγώ δεν θυμάμαι να έχει ξαναγίνει
κάτι τέτοιο οργανωμένα. Ούτε έχω ξαναδεί αντιδήμαρχο με εποπτεία του την
δημοτική αστυνομία να βγαίνει μαζί με αυτήν στην πόλη μάχιμα επί τω έργω. Ο
άλλος παρουσίασε μία καινοτόμο ιδέα σχετικά με τα έλαια. Δηλαδή δεν είναι μόνο
ότι κάνουν πράγματα που θα μπορούσε ο καθένας να σκεφτεί αλλά κάνουν και
ενέργειες οι οποίες δεν έχουν γίνει ποτέ ή έχουν να γίνει χρόνια. Για να έρθει
στο μυαλό τέτοια μία ιδέα χρειάζεται μόνο ένα πράγμα. Η αγάπη για την πόλη μας! *Και για να προλάβω όσους πουν ότι για να γράφω
επαινετικό άρθρο για αυτά τα δύο άτομα ότι υπάρχει λόγος πχ τους γνωρίζω και τα
λοιπά και τα λοιπά και άλλα τέτοια γνωστά να σας ενημερώσω ότι πράγματι τους
γνωρίζω και όταν συναντηθούμε έξω χαιρετιόμαστε αλλά δεν έχω καν τα τηλέφωνα
τους. Αν θέλω να επικοινωνήσω μαζί τους το κάνω μέσα από την πλατφόρμα που
είμαστε διαδικτυακά φίλοι. Όμως δεν γράφω μόνο άρθρα για να κατακεραυνώνω
παραλείψεις και λάθη. Δεν μου αρέσει η μιζέρια. Μου αρέσει να βλέπω το ποτήρι
μισογεμάτο και όχι μισοάδειο. Και ναι όταν πρέπει να λέμε και το μπράβο δεν
καταλαβαίνω... Γιατί να μη το γράφουμε και αυτό; Όποιος θέλει μόνο μιζέρια και αρνητικές
ειδήσεις να βλέπει ειδήσεις και ενημερωτικές εκπομπές. Όλο τέτοια δείχνουν
γιατί αυτό πουλάει. Εγώ όμως πάω κόντρα στο ρεύμα όπως τα ψαράκια. Γράψω δυναμικά και πύρινα, προσπαθώ δίκαια,
σίγουρα αδέσμευτα και δεν διστάζω και να επικροτήσω το καλό με ονοματεπώνυμο… Γεώργιος Αλατσάς
Δημότης Σπάρτης