Vekrakos
Spartorama | «Όταν η παρακμή αγγίζει την Εκκλησία, την Αστυνομία και γενικά τους πυλώνες του Δημοκρατίας, τότε από πού να πιαστείς;» από τον Γεώργιο Αλατσά

«Όταν η παρακμή αγγίζει την Εκκλησία, την Αστυνομία και γενικά τους πυλώνες του Δημοκρατίας, τότε από πού να πιαστείς;» από τον Γεώργιο Αλατσά

Γεώργιος Αλατσάς 11/10/2026 Εκτύπωση Άρθρα Δημοτικά Εκκλησία Κοινωνία Παιδεία Πολιτική
«Όταν η παρακμή αγγίζει την Εκκλησία, την Αστυνομία και γενικά τους πυλώνες του Δημοκρατίας, τότε από πού να πιαστείς;»  από τον Γεώργιο Αλατσά
Και πώς να είναι ένα ανθρώπινο κατασκεύασμα όπως το δημοκρατικό πολίτευμα τέλειο; Αφού το έχει φτιάξει ο άνθρωπος που είναι φθαρτός και όχι τέλειος.

Όταν η παρακμή αγγίζει την Εκκλησία, την Αστυνομία και γενικά τους πυλώνες του δημοκρατικού πολιτεύματος, τότε από πού να πιαστείς; 

Θα γράψω αυτό το άρθρο με αφορμή την εκλογή δύο βοηθών επισκόπων πρόσφατα, για την ακρίβεια πριν λίγες ημέρες, από την Ιερά σύνοδο δηλαδή στην ουσία από το σύνολο των Αρχιερέων. 

Ο ένας είχε εκλεγεί πριν δύο χρόνια με ψηφοφορία. Με νόμιμες διαδικασίες όπως γίνεται πάντα. Όμως εδώ και δύο χρόνια δεν τον χειροτονούσαν Αρχιερέα ώστε να πάρει τη θέση του βοηθού επισκόπου για την οποία εκλέχτηκε γιατί ο μητροπολίτης στον οποίο θα ήταν βοηθός του δεν τον ήθελε. Τώρα πώς τον ψηφίσανε αφού δεν τον ήθελε άλλο θέμα. Προφανώς κάτι χάλασε μετά την ψηφοφορία στις σχέσεις τους. 

Ξαφνικά διαβάζουμε ότι παραιτήθηκε και υπήρχαν πλέον να πληρωθούνε δύο θέσεις βοηθών επισκόπων. Και αναμενόμενο να είναι δύο γιατί έπρεπε ο μητροπολίτης να πάρει βοηθό κάποιον που ήθελε και ο άλλος να μην μείνει παραπονεμένος να βολευτεί αλλού αλλιώς δεν θα έδινε την παραίτηση του για την θέση που είχε πάρει. Τι έγινε; Στη θέση του παραπάνω εκλέχθηκε ένας άλλος επειδή προηγουμένως παραιτήθηκε ο εδώ και δύο χρόνια εψηφισμένος αλλά ποτέ χειροτονημένος βοηθός επίσκοπος. Και ο παραιτηθείς και αδικημένος εδώ και δύο χρόνια εκλέχθηκε επίσης αρχιερέας και βοηθός επίσκοπος αλλού, αλλά πάλι εντός Αθηνών αλλά όχι κοντά στον μητροπολίτη που έκανε το μπλοκ εδώ και δύο χρόνια. Έγινε το deal όλα καλά. Ο ένας χειροτονήθηκε το Σάββατο ο άλλος την Κυριακή. Τώρα που θα διαβάσετε το άρθρο είναι και οι δύο με την μήτρα στο κεφάλι. Ένα πρόβλημα δύο χρόνων λύθηκε σε δύο μέρες... 

Ποιο είναι το εξοργιστικό σε όλη αυτήν την υπόθεση;

Η ιερά σύνοδος μας λέει ότι στην ψηφοφορία των Αρχιερέων στην ουσία δεν αποφασίζουν οι ίδιοι αλλά το Άγιο Πνεύμα τους οποίους φωτίζει να πάρουν την σωστή και θεάρεστη απόφαση. Και ρωτώ εγώ τώρα. Δεν τους είχε φωτίσει καλά το Άγιο Πνεύμα όταν ψηφίσανε δύο χρόνια πριν; Η είναι περισσότερο φωτισμένος ο μητροπολίτης που δεν ήθελε αυτόν που υπέδειξε το Άγιο Πνεύμα και ψήφισαν οι Αρχιερείς; Υπάρχει βέβαια και η άλλη εκδοχή. Να ενήργησε μία χαρά το Άγιο Πνεύμα και να έκαναν ανυπακοή στο Άγιο Πνεύμα οι Αρχιερείς για να μην στεναχωρήσουνε τον μητροπολίτη που είχε μπλοκάρει την υπόθεση εδώ και δύο χρόνια. 

Τέλος πάντων αυτό είναι το παρασκήνιο πίσω από αυτό το άρθρο. Πάντως όπως και να το δούμε το θέμα υπάρχει βλασφημία προς τον Τριαδικό Θεό και εμπαιγμός προς εμάς τους πιστούς. 

Γενικεύοντας θα αναφέρω και κάποια άλλα παραδείγματα όπου πυλώνες της δημοκρατίας δεν λειτουργούν. Όταν η δημοκρατία είναι το καλύτερο πολίτευμα, και αυτή είναι μία έκφραση που δεν μου αρέσει προτιμάω να λέω το λιγότερο κακό πολίτευμα γιατί έχει πάρα πολλά ελαττώματα αλλά δεν υπάρχει και άλλο καλύτερο πολίτευμα από αυτό οπότε δια της απαγωγής και αφαιρετικής μεθόδου είμαστε όλοι δημοκράτες ή έτσι θέλω να πιστεύω, τότε η σαπίλα που κυριαρχεί στην κοινωνία μας είναι το φυσικό αποτέλεσμα. 

Ας δούμε για παράδειγμα την υπόθεση με το δυστύχημα των Τεμπών από ανθρώπινο λάθος που έφερε βέβαια στην επιφάνεια και μέτρα που μπορούσανε να έχουνε ληφθεί στο δίκτυο του σιδηροδρόμου από την πολιτεία και δεν είχανε γίνει. Έγινε μία παρέμβαση και διαμόρφωση του χώρου του ατυχήματος. Γνωρίζουμε ότι απαγορεύεται αυτό να γίνει για να μην αλλοιωθεί ο χώρος πριν  εξεταστεί από τις αρχές .Για να το πω απλά δεν πρέπει να κουνιέται ούτε πετραδάκι. Η άλλη πλευρά λέει ότι ήταν απαραίτητο να γίνει για να ενεργήσουν οι διασώστες. Εγώ δέχομαι και τα δύο. Σε αυτήν την περίπτωση όμως πρέπει να υπάρχει εντολή εισαγγελέα και όχι η πρωτοβουλία οποιουδήποτε. Μόνο ο εισαγγελέας θα πάρει την απόφαση και την ευθύνη για το τι θα γίνει. 

Δεύτερο παράδειγμα. Υποτίθεται ότι κάποια πράγματα είναι απόρρητα. Για παράδειγμα το τι λέει κάποιος στην αστυνομία όταν κάνει μία κατάθεση, μήνυση κτλ. Πώς γίνεται η κυρά Λίτσα (και το όνομα είναι τυχαίο και δεν χρησιμοποιώ κάποιο επίσημο για να μην γίνονται παρεξηγήσεις) πώς γίνεται λοιπόν η κυρά Λίτσα και η κάθε κυρα Λίτσα να ενημερώνεται για το τι έχουν πει εναντίον της στο δευτερόλεπτο; Να θυμίσω την υπόθεση της κόντρα Ζωής Κωνσταντοπούλου και Άδωνι Γεωργιάδη. Πήγε η πρώτη να κάνει μήνυση στον δεύτερο και αυτός έλαβε μήνυμα από κάποιον οπαδό του αστυνομικό και τον ενημέρωνε χαρτί και καλαμάρι. Ποτέ όμως δεν κλήθηκε για απολογία ο Άδωνις Γεωργιάδης να κατονομάσει τον εν λόγω κύριο δεν έγινε άρση απορρήτου δεν έγινε τίποτα... Ποτε αυτός δεν έδωσε εξηγήσεις ούτε αποτάχθηκε από το σώμα. Πέρασε όλο αυτό αβαβά. Φανταστείτε τι γίνεται σε μικρές κοινωνίες όπως η δική μας. Και το πιο τρανταχτό παράδειγμα. Οι δημοσιογράφοι. Κάθε μέρα φέρνουνε πληροφορίες στη δημοσιότητα μέσα από δικογραφίες. Και φυσικά όλα αυτά με την ανοχή των ανωτέρων. Γιατί αν δεν υπήρχε η ανοχή των ανωτέρων οι από κάτω δεν θα έκαναν παράβαση καθήκοντος. Όμως πρέπει να γίνει κάποτε η αρχή και κάποιοι να πάνε σπίτι τους. Και θα γίνει αυτή η αρχή. 

Ένα τελευταίο παράδειγμα. Το δημοψήφισμα του Τσίπρα που το ΌΧΙ το έκανε ΝΑΙ.  Ποιος του τράβηξε το αυτί που εφάρμοσε την εντελώς διαφορετική απόφαση από αυτήν που αποφάσισε ο  ελληνικός λαός; Ουδείς…. Εδώ δεν τίθεται θέμα αν ψηφίσαμε ΟΧΙ η ΝΑΙ, αλλά το θέμα είναι ότι πήγαμε σε ένα δημοψήφισμα και γίναμε κομπάρσοι. Ο άλλος εφάρμοσε αυτό που ήθελε ακόμα και το εντελώς διαφορετικό και έχει τα μούτρα να ξανακατέβει στην πολιτική και δεν του έχουν απαγορεύσει αυτό το δικαίωμα του πολιτικού απατεώνα.

Εδώ θα αναφερθώ και στα ιδιωτικά πανεπιστήμια. Καλώς ή κακώς το Σύνταγμα είναι σαφές ότι τα απαγορεύει. Και όμως λειτουργούνε ενώ το Σύνταγμα δεν αναθεωρήθηκε ποτέ. Όλα λοιπόν γίνονται και όλα δεν γίνονται. 

Όλα λοιπόν είναι ένα ψέμα, μούφα και εφέ κι όλα έχουνε να κάνουν με τις διασυνδέσεις και τα κονέ. Όλοι κοιτάμε το δικό μας συμφέρον. Δείτε το παράδειγμα της λαϊκής αγοράς στην Σπάρτη. Ο πρωτοστάτης, μας λέει ότι είναι παράνομη η λαϊκή και υπάρχει θέμα υγιεινής και ασφάλειας των πολιτών και ζητάει η λαϊκή να πάει στα 5 μέτρα στο στενό από κάτω δηλαδή στη Βρασίδου και όχι στην Αγησιλάου, όπως παλιά. Βασικά να είναι στην  Αγησιλάου αλλά μόνο στο τμήμα από Λυκούργου μέχρι Βρασίδου όχι μετά γιατί ξεκινάει το μαγαζί του. Γελάνε και οι πέτρες. Δηλαδή κοιτάει το δικό του θέλω να μην, περνάει η λαϊκή έξω από το μαγαζί του γιατί τον ενοχλεί και αυτά τα επιχειρήματα που επικαλείται δεν ισχύουνε 5m παρακάτω, κυριολεκτικά 5m παρακάτω γιατί τόσο απέχει το στενό που είναι η επαναφορά της λαϊκής από το λογιστικό του γραφείο. 

Λυπάμαι πολύ αλλά η δημοκρατία που είναι το πολίτευμα με τα λιγότερα και μικρότερα ελαττώματα από όλα τα άλλα πολιτεύματα έχει πάρα πολλά προβλήματα και μεγάλα ελαττώματα στους πυλώνες της και έτσι θα ανεβαίνουνε πάντα ακραία μορφώματα και θα δικαιολογούνται ακραίες και βίαιες συμπεριφορές. 

Και πώς να είναι ένα ανθρώπινο κατασκεύασμα όπως το δημοκρατικό πολίτευμα τέλειο; Αφού το έχει φτιάξει ο άνθρωπος που είναι φθαρτός και όχι τέλειος. 

Μόνο οι κανόνες του Θεού είναι τέλειοι και αν τους εφαρμόζαμε στη ζωή μας δεν θα είχαμε ανάγκη από δικηγόρους, αστυνομίες και τα λοιπά γιατί η εντολή Του είναι η ΑΓΆΠΗ.

 

Γεώργιος Αλατσάς
Πτυχιούχος Μαθηματικός Πανεπιστημίου Αθηνών
Master Οικονομικών
Αρθρογράφος, Σχολιαστής, Αναλυτής


Οδός Εμπόρων