Παρασκευή, 10 Ιουλίου 2026
Στην Ελλάδα του σήμερα ΔΕΝ υπάρχει κάποιο κόμμα της «Αριστεράς», το οποίο να τοποθετείται στον χώρο αυτόν
Απ’ όταν στη Γαλλική Επανάσταση (1789) οι
υποστηρικτές του βασιλιά κάθισαν στα δεξιά της Συνέλευσης και οι Επαναστάτες
στα αριστερά, διαμορφώθηκαν οι δυο βασικοί πυλώνες της παγκόσμιας πολιτικής:
Αριστερά και Δεξιά. Κι ενώ η Δεξιά είναι μια μονολιθική κατάσταση
που πρεσβεύει την ελεύθερη αγορά, την ατομική ιδιοκτησία και τις συντηρητικές
αξίες, η Αριστερά έχει μια
ποικιλομορφία, που συχνά είναι δύσκολο έως αδύνατο να περιγράψεις τα όρια και
τις διαχωριστικές γραμμές μεταξύ των πολιτικών της εκφράσεων. 1. Αριστερά
είναι ο Σοσιαλισμός, όπου τα μέσα παραγωγής ανήκουν στην κοινωνία ή το κράτος
και όχι σε ιδιώτες. Σύμφωνα με τη Μαρξιστική θεωρία ο Σοσιαλισμός προετοιμάζει
την κοινωνία για να έρθει ο Κομμουνισμός, όπου η παραγωγή θα είναι τόσο μεγάλη,
ώστε θα καλύπτονται ΟΛΕΣ οι ανάγκες και τότε οι κοινωνικές τάξεις θα
εξαφανιστούν εντελώς και το κράτος θα … απονεκρωθεί. Στην Ελλάδα επίσημη έκφραση του Κομμουνισμού
είναι το ΚΚΕ, το οποίο ΔΕΝ μπορεί να δείξει ιστορικά ένα παράδειγμα όπου πέτυχε
ο κομμουνισμός. Η Σοβιετική Ένωση η
οποία ήταν το σημείο αναφοράς των απανταχού κομμουνιστών κατέρρευσε εκ των έσω,
το δε ΚΚΕ έχει πρόβλημα διαχείρισης της ιδεολογίας του μέσα στο καπιταλιστικό
σύστημα, αφού, σύμφωνα με το κομμουνιστικό μανιφέστο, η εργατική τάξη καταλαμβάνει
την εξουσία οργανώνοντας την κοινωνική επανάσταση. Ο στόχος είναι να ανατραπεί
η καπιταλιστική τάξη, να καταργηθεί η ατομική ιδιοκτησία στα μέσα παραγωγής και
να μετατραπεί το προλεταριάτο σε κυρίαρχη τάξη, διαμορφώνοντας νέες κοινωνικές
σχέσεις. Σε αντίθεση με αυτό το «Ευαγγέλιο» του
Κομμουνισμού, το ΚΚΕ έχει μετατραπεί σε ένα καθ’ όλα αστικό κόμμα, μέσα στο
καπιταλιστικό σύστημα, το οποίο αδυνατεί να παντρέψει την ιδεολογία με
προγραμματικές θέσεις και κυβερνητικό πρόγραμμα. Για τον λόγο αυτό ΔΕΝ πείθει
ότι μπορεί να αποτελέσει εναλλακτική λύση και παραμένει καθηλωμένο επί 10ετίες
σε ένα 5-7 έχοντας αποκτήσει την ταυτότητα ενός κόμματος διαμαρτυρίας. 2. Αριστερά είναι (λένε ότι είναι) και ο
Δημοκρατικός Σοσιαλισμός, ο οποίος επιδιώκει τη κοινωνικοποίηση των βασικών
τομέων της οικονομίας, παράλληλα με τη διατήρηση των δημοκρατικών διαδικασιών
και των πολιτικών ελευθεριών. Στην Ελλάδα του σήμερα ΔΕΝ υπάρχει κάποιο
κόμμα της «Αριστεράς», το οποίο να τοποθετείται στον χώρο αυτόν. Στο παρελθόν,
ΜΟΝΟ το ΠΑΣΟΚ και ο Ανδρέας Παπανδρέου διακήρυξαν προεκλογικά (πριν το 1981)
τον «Δημοκρατικό Σοσιαλισμό», όμως, όταν πήραν την εξουσία, διαπίστωσαν πως
στην πράξη ήταν παντελώς ανέφικτος και … συμβιβάστηκαν. 3. Αριστερά είναι (λένε ότι είναι) και η Σοσιαλδημοκρατία, η οποία
επικεντρώνεται στην άμβλυνση των ανισοτήτων μέσα στο καπιταλιστικό σύστημα,
μέσω της ισχυρής κρατικής παρέμβασης, της φορολογίας και του κοινωνικού
κράτους. Εδώ (στη ΣΟΣΙΑΛΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ), με βάση τις
διακηρύξεις και τις προτάσεις τους, τοποθετούνται ΟΛΑ τα κόμματα που
αυτοπροσδιορίζονται ως «Αριστερά» (ΠΑΣΟΚ, ΣΥΡΙΖΑ, ΕΛΑΣ κλπ δημοκρατικές
δυνάμεις). Βεβαίως, για λόγους
οριοθέτησης και αυτοπροστασίας, ΚΑΝΕΝΑ από τα κόμματα αυτά της λεγόμενης
«ΑΡΙΣΤΕΡΑΣ» ΔΕΝ αποδέχεται ότι ανήκει στον ίδιο ιδεολογικό και πολιτικό χώρο με
τα άλλα. Όμως αυτή είναι η αλήθεια. Για τον λόγο αυτό, το μεγάλο και
ανυπέρβλητο εμπόδιο των σοσιαλδημοκρατικών κομμάτων στην προσπάθειά τους να
γίνουν κυβέρνηση, είναι πως, ουσιαστικά,
ΑΠΟΔΕΧΟΝΤΑΙ το σύστημα, το οποίο
θεωρητικά αντιμάχονται, καθώς και τους όρους, τις προϋποθέσεις και τα πλαίσια
που αυτό βάζει, και η όλη πολιτική τους πρόταση στηρίζεται στο αφελές
επιχείρημα προς την δεξιά κυβέρνηση ότι: «ΕΓΩ θα κάνω αυτό που κάνεις εσύ αλλά καλύτερα
από σένα». Έτσι,
λύνονται οι απορίες για ποιο λόγο τα κόμματα αυτά της σοσιαλδημοκρατίας, στη
σημερινή ελληνική πολιτική κατάσταση, δεν πείθουν τον κόσμο και οδηγούν τη Νέα
Δημοκρατία και τον Μητσοτάκη σε μια τρίτη συνεχή επικράτηση, κάτι που δεν
κατάφερε ούτε ο Εθνάρχης Κ. Καραμανλής ούτε ο μέγας και πολύς Ανδρέας
Παπανδρέου. Ο λαός, εν κατακλείδι, με την στάση του, αυτή
που αποτυπώνεται ΚΑΙ δημοσκοπικά, λέει προς την «Αριστερά» ότι αφού δεν
μπορείτε προγραμματικά να αμφισβητήσετε ριζικά τη δεξιά πολιτική με μια
πραγματικά αριστερή-ρεαλιστική πρόταση, καλύτερα να αφήσω στην κυβέρνηση
εκείνους που την ξέρουν καλύτερα, τους …ορίτζιναλ, και να αποφύγω τους …
μαθητευόμενους μάγους, από τους οποίους είχα πικρή εμπειρία στο παρελθόν. Βέβαια, κάποια στιγμή (το πιθανότερο στις
μεθεπόμενες εκλογές) θα γίνει εκ των πραγμάτων κυβερνητική αλλαγή, η οποία όμως
θα μοιάζει με απλή αλλαγή προπονητή σε μια ομάδα που θα συνεχίζει να παίζει με
το ίδιο σύστημα και να φέρνει τα ίδια αποτελέσματα. Σπάρτη 10-7-2026
Βαγγέλης Μητράκος