«Κυνοκρατία» από τον Γιάννη Μητράκο

Η εποχή μας μαστίζεται από πολλές παθογένειες μια από τις οποίες είναι η άκρατη λατρεία των ζώων και ιδίως των κυνών. Οι σημερινοί  άνθρωποι έχουν κάνει μόδα τη ζωολατρεία με την οποία έχουν αντικαταστήσει τις ανθρώπινες σχέσεις, οι οποίες  αποτελούν το θεμέλιο της κοινωνίας κι έχουν εκτραπεί σε μια ανθρωπομορφική συμπεριφορά απέναντι στα συγκεκριμένα ζώα τα οποία αποκαλούν με εκφράσεις του τύπου: «το μωρό μου», «το παιδί μου» και τα καλούν  στην αγκαλιά τους με εκφράσεις όπως: «έλα στη μανούλα», «έλα στον μπαμπάκα» και τα φιλιά - σαλιαρίσματα ανθρώπων και σκύλων δίνουν και παίρνουν!   

Το κράτος μας έστερξε ανεύθυνα, υπό την πίεση των κυνόφιλων, να θεσπίσει μια νομοθεσία η οποία αναγνωρίζει στα ζώα και ειδικά στους  κύνες τόσα δικαιώματα όσα δεν απολαμβάνει ένας άνθρωπος κατώτερης κοινωνικής τάξης! Τα ζώα αυτά άλλοτε αδέσποτα κι άλλοτε υπό την εποπτεία των «γονέων» τους περιφέρονται στην πόλη μας  κι αφοδεύουν ή ουρούν όπου βρουν μετατρέποντας πολλές γωνίες και δημόσια σημεία σε δύσοσμα ζωικά αποχωρητήρια. Και παρόλο που ο Νόμος υποχρεώνει  (; ) τους ιδιοκτήτες να συλλέγουν τα κόπρανα των ζώων τους σε μια πλαστική σακούλα και να τα απορρίπτουν στους κάδους απορριμμάτων, ανεβάζοντας τη δυσοσμία,  η πλειονότητα παρακολουθεί αδιάφορα την όλη διαδικασία συνήθως απασχολούμενη με το κινητό τηλέφωνο κι αν τολμήσει κάποιος να διαμαρτυρηθεί γιατί ο σκύλος ρυπαίνει κοινόχρηστο χώρο και υπονομεύει τη δημόσια υγεία, βρίσκει και τον μπελά του γιατί: «ζώο είναι και θέλει να κάνει την ανάγκη του»!

Οι ζωοφιλικές οργανώσεις, οι οποίες   δαπανούν μεγάλα ποσά για την προβολή των δικαιωμάτων  των ζώων συνοδείας, όπως τα λένε κατ’ ευφημισμό  – όχι όμως και των ανθρώπων που δέχονται τις επιθέσεις τους – καταμαρτυρούν στις ανακοινώσεις τους πως οι υπεύθυνοι για την εφαρμογή σημαντικού μέρους της νομοθεσίας περί ζώων είναι οι Δήμοι προς τους οποίους, όπως καταμαρτυρούν, κατευθύνονται υπέρογκα ποσά του κρατικού προϋπολογισμού και ορίζονται και αρμόδιοι έμμισθοι αντιδήμαρχοι! Παρόλα αυτά οι πόλεις μας όζουν, τα αστικά πάρκα μας  είναι υγειονομικές βόμβες για τα μικρά παιδιά που οι γονείς τους τα πάνε να παίξουν, στις πολυκατοικίες ανεύθυνοι κυνόφιλοι παραβιάζουν κάθε είδους  κανονισμό και μετατρέπουν τα διαμερίσματα και τα μπαλκόνια τους σε κυνοτροφεία, ενώ επιθετικά αδέσποτα, που εγκαταλείφθηκαν από τους  κυνόφιλους ιδιοκτήτες τους «γιατί τα βαρέθηκαν» ή «γιατί έχουν υψηλό κόστος διαβίωσης», διαβιώνουν μεμονωμένα ή σε αγέλες  σε διάφορα σημεία της πόλης ή των προαστίων, αποτελώντας υπαρκτό δημόσιο κίνδυνο για τους ανύποπτους διερχόμενους περιπατητές ή μη κι όλα αυτά γιατί  οι αρμόδιοι (;) του Δήμου παραμένουν απαθείς και δεν συμμορφώνονται με τα καθήκοντά τους που τους υποχρεώνουν να συλλαμβάνουν αυτά τα επικίνδυνα ζώα, να τα στειρώνουν και να τα συγκεντρώνουν στο προβλεπόμενο καταφύγιο, για να αποκατασταθεί η ασφάλεια των δημοτών, που θα έπρεπε να είναι το πρώτο μέλημά τους!

Ο άνθρωπος από καταβολής κόσμου συμβίωνε με τα ζώα και πολλά αυτά τα εξημέρωσε και τα αξιοποίησε με σεβασμό και φροντίδα για όσα του προσφέρουν, αλλά χωρίς να εκπίπτει στη σημερινή ανθρωπομορφική λατρευτική συμπεριφορά, που μόνο σε θρησκείες της Ανατολής ενυπάρχει (λατρεία αγελάδων, μπαμπουίνων και αρουραίων στην Ινδία). 

Ο Ηγούμενος του Ιερού Καθίσματος Μεταμορφώσεως του Σωτήρος, που βρίσκεται στους Δολούς της Μεσσηνιακής Μάνης, ο Γέρων Γαβριήλ Κοβιλιάτης, ένας γνήσιος φίλος της φύσης και των ζώων, που αναγνωρίζει μέσα στην ομορφιά της τη σοφία του Δημιουργού, τιμημένος το 2011 με το βραβείο «Έργο Ζωής» από το Eco City, στο βιβλίο του «Κάνε Αγάπη» (Εκδόσεις Επιστροφή 2022) γράφει σχετικά και υπό τον τίτλο «Η αγάπη για τα ζώα»: Πρέπει να αγαπάμε τα ζώα αλλά να μην καταντάει η σχέση αυτή λατρεία. Πολλοί άνθρωποι κάνουν αυτό το λάθος, αντί να τα αγαπούν τα λατρεύουν. Η λατρεία ανήκει μόνο στο Θεό, τον  Κτίστη, τον Δημιουργό, και όχι στα κτιστά όντα. Τα ζώα τα αγαπούμε, τα σεβόμαστε, τα προστατεύουμε, έχουμε αυτή την ευθύνη απέναντι σ’ αυτά και απέναντι στον εαυτό μας. Αλλά δεν τα θεοποιούμε. Η αποθέωσή τους σήμερα και η λατρεία τους δημιουργεί μια νέας μορφής ειδωλολατρεία. Πρέπει πάντα να έχουμε συνείδηση ποιος είναι ο Κτίστης και ποιο είναι το κτίσμα.»  

Υ.Γ.: Κύριε Αντιδήμαρχε επί των αδέσποτων ζώων του Δήμου Σπάρτης πότε θα μαζέψετε επιτέλους την αγέλη των αδέσποτων στη στροφή της περιμετρικής στη Μαγουλίτσα, τα αδέσποτα του χωματόδρομου κατά μήκος του πάρκου Γουδέ, τα δυο μαύρα αδέσποτα στο δρόμο προς το 2ο Κοιμητήριο μετά τις νέες Εργατικές Κατοικίες κ.ο.κ.; Πρέπει να συμβεί κάτι συγκλονιστικά επικίνδυνο για την ανθρώπινη ζωή για να θυμηθείτε ότι δικαιώματα έχουν πρωτίστως οι άνθρωποι  και όχι τα ζώα.

Γιάννης Μητράκος