«Για τους έχοντες επιλεκτική κοντόφθαλμη μνήμη» από τον Γιάννη Μητράκο

Οι άνθρωποι αυτοί συνειδητά αποκρύπτουν την αλήθεια και μας θεωρούν τουλάχιστον αφελείς, έτοιμους να πιστέψουμε ό,τι μας ξεφουρνίζουν με ύφος δέκα καρδιναλίων!

Κατ’ αρχάς αποφεύγουν, όπως ο διάβολος το λιβάνι, να μιλήσουν για την χρεωκοπία της Ελλάδος και να αποδώσουν τις πρέπουσες ευθύνες σ΄ αυτούς που μας έφεραν στο χείλος του γκρεμού.

• Δεν μιλάνε για την περίοδο του Κώστα Σημίτη  όταν το ένα σκάνδαλο ερχόταν μετά το άλλο και ο τότε πρωθυπουργός περιοριζόταν να δηλώνει πως όποιος έχει στοιχεία να πάει στον Εισαγγελέα!
• Δεν αναφέρονται ποτέ στο πάρτι του χρηματιστηρίου και του τζόγου, εκείνης της εποχής, όπου τεχνηέντως ωθήθηκαν οι Έλληνες και χάθηκαν  περιουσίες εν μία νυκτί, ενώ τα αποθεματικά των Ασφαλιστικών Ταμείων έγιναν λεία στα χέρια των επιτηδείων.
• Δεν σχολιάζουν την κυβερνητική αλλαγή του 2004, όταν ο Κώστας Καραμανλής πήρε την εξουσία, συμπαρασύροντας και πολλούς απογοητευμένους και θυμωμένους από την πολιτική Σημίτη προοδευτικούς έως αριστερούς πολίτες με το παραπλανητικό σύνθημα για επανίδρυση του κράτους, πάταξη της διαφθοράς κλπ, ενώ στην πραγματικότητα τότε δόθηκε η χαριστική βολή στη χρεωκοπημένη ελληνική οικονομία με την πρόσληψη 100.000 ημετέρων δημοσίων υπαλλήλων για να κερδηθούν οι εκλογές του 2007!
• Καμία κουβέντα για το λαϊκίστικο σύνθημα του Γεωργίου Παπανδρέου «λεφτά υπάρχουν», που έδωσε τη νίκη στο ΠΑΣΟΚ στις εκλογές του 2009, αλλά τον οδήγησε στο περιβόητο διάγγελμα  στο Καστελλόριζο ( 23 Απριλίου 2010), με το οποίο ανακοίνωσε την επίσημη προσφυγή της Ελλάδας στο μηχανισμό στήριξης της Ευρωπαϊκής Ένωσης και του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου (ΔΝΤ), σηματοδοτώντας την είσοδο της χώρας στην εποχή των μνημονίων.
• Ούτε λέξη για την αιφνίδια απόφαση του τότε πρωθυπουργού Γ. Παπανδρέου να διενεργήσει δημοψήφισμα για τη δυσβάσταχτη δανειακή σύμβαση και το βαρύ πακέτο στήριξης, που προκάλεσε μεγάλη πολιτική αναταραχή στην Ελλάδα και διεθνή ανησυχία, προκαλώντας την ανατροπή του από τον υπουργό Οικονομικών Ε. Βενιζέλο, που διαφώνησε ανοιχτά με το δημοψήφισμα και μαζί με άλλους βουλευτές του ΠΑΣΟΚ υποχρέωσε τον Παπανδρέου σε παραίτηση και στη συγκρότηση κατόπιν μεταβατικής κυβέρνησης συνεργασίας (ΠΑΣΟΚ, ΝΕΑ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ, ΛΑΟΣ)  με πρωθυπουργό τον τραπεζίτη Λουκά Παπαδήμο.
• Οι λαλίστατοι κατήγοροι του Αλέξη Τσίπρα για την κυβερνητική συνεργασία του με τον Πάνο Καμμένο σφυρίζουν αδιάφορα όταν τους θυμίζει κάποιος την κυβέρνηση συνεργασίας ΝΕΑΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ (Αντώνης Σαμαράς), ΠΑΣΟΚ (Ευάγγελος Βενιζέλος) και ΔΗΜΑΡ (Φώτης Κουβέλης) το 2012, μετά από τριήμερες διαπραγματεύσεις, που οδήγησαν στη συμφωνία 14 σημείων. Τον Ιούνιο του 2013, όμως,  η ΔΗΜΑΡ αποχώρησε από την κυβέρνηση Σαμαρά  διατυπώνοντας την κατηγορία ότι από τρικομματική είχε μεταβληθεί με τη συναίνεση του Βενιζέλου σε μονοκομματική! 
• Κανείς τους πλέον δεν θυμάται πώς έπεσε η κυβέρνηση Σαμαρά – Βενιζέλου όταν απέτυχε να εκλέξει ως πρόεδρο Δημοκρατίας τον Σταύρο Δήμα και οδηγήθηκε σε πρόωρες εκλογές στις 25 Ιανουαρίου 2015 με τα εξής αποτελέσματα: ΣΥΡΙΖΑ: 36,34 – 149 έδρες  Νέα Δημοκρατία: 27,81 – 76 έδρες.
• Η κυβέρνηση, που προέκυψε από τις εκλογές του Ιανουαρίου, συγκροτήθηκε με τη σύμπραξη δύο κομμάτων: του ΣΥΡΙΖΑ και των ΑΝΕΞΑΡΤΗΤΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ με πρωθυπουργό  Αλέξη Τσίπρα και με άνετη κοινοβουλευτική πλειοψηφία 162 εδρών. Ανέλαβε αμέσως το δύσκολο έργο της συνολικής διαπραγμάτευσης των όρων και των ποσών που είχαν συμφωνηθεί με τους δανειστές της χώρας από την προηγούμενη κυβέρνηση. Για τη σύμπραξη αυτή ο Τσίπρας δέχεται άγρια επίθεση από δήθεν αριστερούς κονδυλοφόρους και από τα αντιπολιτευόμενα κεντροαριστερά ή αριστερά κόμματα, που τον κατηγορούν γιατί συγκρότησε κυβέρνηση με τον Πάνο Καμμένο και όχι με κάποιο προοδευτικό ή αριστερό κόμμα. Κι αποσιωπούν το γεγονός ότι το ΚΚΕ ήταν εκ πεποιθήσεως αρνητικό, ότι η αείμνηστη Γεννηματά ως Πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ  δεν δέχθηκε καμία συζήτηση περί συνεργασίας, όπως το ίδιο έπραξε και ο αρχηγός του πάλαι ποτέ κόμματος ΠΟΤΑΜΙ. Και είναι ευνόητο το γιατί, αφού σήμερα το μισό υπουργικό συμβούλιο της κυβέρνησης Μητσοτάκη προέρχεται από το σημιτικό ΠΑΣΟΚ και η Ν.Δ. έχει απορροφήσει το μεγαλύτερο τμήμα του ΠΟΤΑΜΙΟΥ! Κατά συνέπεια, είτε ο Τσίπρας θα κατέθετε την εντολή και θα προκηρύσσονταν νέες εκλογές με τελείως διαφορετικά αποτελέσματα, υπό το κράτος της κατηγορίας ότι η Αριστερά είναι ανέτοιμη και ανίκανη να κυβερνήσει ή θα συνέπραττε σε ένα σχήμα ειδικού κυβερνητικού σκοπού με τους ΑΝΕΞΑΡΤΗΤΟΥΣ ΕΛΛΗΝΕΣ, όπως κι έγινε. Η αλήθεια είναι ότι ο Πάνος Καμμένος αποδείχθηκε έντιμος και συνεπής εταίρος στη συνεργασία αυτή, που επέτρεψε στον Αλέξη Τσίπρα να διαπραγματευτεί με αξιοπρέπεια με τους δανειστές και να κρατήσει την κοινωνία όρθια, να αναπτύξει επίσης  στο μεγαλύτερο μέρος του το κυβερνητικό του πρόγραμμα του ΣΥΡΙΖΑ,  όσο το επέτρεπαν οι καταπιεστικές συνθήκες μιας χρεωκοπημένης χώρας με άδεια κρατικά ταμεία. Και τα κατάφερε!. 
• Οι εχθροί του Τσίπρα σπεκουλάρουν συγκρίνοντας την τότε οικονομία με τη σημερινή, κάτι που είναι εντελώς πολιτικά ανήθικο και πολύ παραπλανητικό, αφού ο Τσίπρας βρέθηκε στη δίνη των μνημονίων χωρίς κανένα συμπαραστάτη και παρά το νεαρό της ηλικίας του και την έλλειψη κυβερνητικής πείρας, ξεπέρασε τους σκοπέλους και οδήγησε τη χώρα σε ένα ασφαλές λιμάνι, από το οποίο την παρέλαβε η κυβέρνηση Μητσοτάκη και με την εύνοια συγκυριών (κονδύλια λόγω COVID, Ταμείο Ανάπτυξης κλπ) καυχάται ότι έχει φέρει οικονομική ανάπτυξη στον τόπο μας, ενώ η πραγματικότητα είναι εντελώς ζοφερή με τις συνθήκες ακρίβειας κι ενεργειακής κρίσης, που προοιωνίζουν για φέτος ένα κρύο και ανυπόφορο χειμώνα!

Τελειώνοντας θα αναρωτηθεί κάποιος: Μα δεν έκανε κανένα λάθος ο Τσίπρας;  Και η απάντηση είναι: Ναι! Λάθη έκανε αλλά ποτέ κανείς δεν κατάφερε να του καταλογίσει διασπάθιση  το δημοσίου χρήματος, χρηματισμό υπουργών, απευθείας αναθέσεις, σκάνδαλα διαφθοράς και αντιδημοκρατικές πρακτικές όπως αυτά που βαρύνουν την παρούσα κυβέρνηση. Πρώτα από όλα με το ελαφρυντικό της νεαρής ηλικίας χρεώνεται αμετροέπειες του στυλ: «Γκόου μπακ Μέρκελ» κι «εμείς θα βαράμε το νταούλι κι αυτοί θα χορεύουν» κι άλλα ευτράπελα που σήμερα ευτυχώς απουσιάζουν από το λεξιλόγιό του. Δεύτερο λάθος του η λανθασμένη επιλογή προσώπων που πιθανόν προήλθαν από τα παζάρια των εσωκομματικών ομάδων του ΣΥΡΙΖΑ. Έτσι ανέθεσε την Οικονομία στον Βαρουφάκη που δημιούργησε περισσότερα προβλήματα από όσα έλυσε κι έκανε Πρόεδρο της Βουλής την κα Κωνσταντοπούλου η οποία με την τακτική της επέσυρε την μήνι όλων των κομμάτων. Και το χειρότερο πήρε ως Σύμβουλο τον «φίλο» του από το Λύκειο τον κ. Καρανίκα που σήμερα είναι ένας από τους πλέον άσπονδους εχθρούς του. Όλα αυτά, όμως, τα παρεπόμενα μιας αριστερής κυβέρνησης που πήρε την καυτή πατάτα της χρεωκοπίας και τα έβγαλε πέρα, έχοντας απέναντί της δηλωμένους εχθρούς του ελληνικού λαού όπως ο Γερμανός Υπουργός Οικονομικών Σόϊμπλε, που όνειρό του είχε την έξοδο της Ελλάδας από το ευρώ , περνούν στο περιθώριο γιατί η μεγάλη εικόνα αποδεικνύει πως οι άπειροι υπουργοί του Τσίπρα ανταπεξήλθαν έπιτυχώς στα καθήκοντά τους!  

Ο Τσίπρας, έστω κι αν ενοχλούνται οι ορκισμένοι εχθροί του, είναι μια ηγετική φυσιογνωμία που χρόνια είχε να αναδείξει ο χώρος της Αριστεράς, είναι ανθρώπινος και συμπαθής, είναι ένας άνθρωπος που χαμογελάει ειλικρινά και όχι για επικοινωνιακούς λόγους, όπως κάποιος άλλος. Είναι ταγμένος στα ιδανικά και τις αξίες της Αριστεράς που δίνουν το βάρος στον απλό άνθρωπο των λαϊκών τάξεων και όχι στους λίγους ολιγάρχες που βλέπουν τη χώρα μας ως τσιφλίκι τους. Και το κυριότερο είναι ένας πολιτικός που δεν ανήκει σε κάποιο τζάκι, ώστε να θεωρεί ότι εκ Θεού είναι προορισμένος να κυβερνά την Ελλάδα! Αξίζει, λοιπόν, να του δοθεί μια δεύτερη ευκαιρία, παρά τις αντιδράσεις αυτών που τον πολεμούν με επιλεκτική και κοντόφθαλμη μνήμη.

Γιάννης Μητράκος